روموالد کارماکار بازیگر، مانفرد زاپاتکا، را در اجرای سخنرانی سه و نیم ساعته‌ای کارگردانی می‌کند که در ابتدا توسط هاینریش هیملر در ۴ اکتبر ۱۹۴۳ در تالار طلایی کاخ پوزن در برابر نود و دو ژنرال اس‌اس ایراد شده بود.

یک زوج جوان در منطقه میته برلین زندگی می‌کنند. مرد که نویسنده است، روی مبل در حال مطالعه است و زن دیگر نمی‌تواند این وضعیت را تحمل کند. بعدازظهر، والدین برای دیدن نوزاد می‌آیند. شب‌هنگام زن بیرون می‌رود و مرد جوان منتظر می‌ماند. زن بازمی‌گردد، اما نه تنها.